“Dat Bart eindelijk op zijn plek zit voelt als de hemel op aarde.”

Het verhaal van de moeder van Bart de Vries (haar zoon is 35 jaar en heeft de diagnose schizofrenie).

Een menselijk bestaan

“Hij was een van de eerste die ingeschreven stond bij Kick Wilstraplantsoen. We kwamen deze Triade woonlocatie via via op het spoor hoopten dat Bart daar de kans zou krijgen een gewoon leven te leiden. Een menselijk bestaan. Op zijn kamertje in de psychiatrie lukte dat niet. Hij woonde daar onder toezicht en met acht mensen. Ga zelf maar eens met zoveel verschillende mensen wonen.. Dat haalt in niemand het beste naar boven.”

Einde aan de zoektocht

“Tot onze grote opluchting kon Bart terecht op het Kick Wilstraplantsoen, een begeleid wonen locatie van Triade. We durfden bijna niet te geloven dat de zoektocht naar een passende plek voor onze zoon voorbij was. Dat we een woonlocatie hadden gevonden waar hij onder begeleiding een zelfstandig en menswaardig bestaan kan leiden.”

Vrijheid en privacy

“Bart is opgebloeid en veel socialer geworden. Hij hoeft niet meer te vechten voor zijn plek. Hij heeft nu de vrijheid en privacy waar iedereen recht op heeft. We hebben daar twintig jaar voor gevochten. We hebben zoveel meegemaakt, machteloos, wanhopig waren we soms. Het lijkt nu wel de hemel op aarde. Hij zegt het zelf: ‘ik ben ontzettend gelukkig hier’. Bart is hier weer mens geworden.”

Autonomie en vangnet

“Op het Kick Wilstraplantsoen is altijd hulp aanwezig mocht dat nodig zijn. Bart krijgt ondersteuning bij huishouden, financiën, bij structuur aanbrengen en bij het leggen van contacten. De bewoners bepalen wel zelf in welke mate ze meedoen aan groepsactiviteiten en of ze bijvoorbeeld gebruik willen maken van de mogelijkheid in te lopen tijdens gezamenlijke activiteiten. Bart maakt hier niet zoveel gebruik van en dat is ook prima. Hij is dolblij dat hij alleen kan eten na ‘al dat groepsgedoe’. Hij kan zelf koken, zijn eigen leventje leiden en toch terugvallen op hulp. Soms heeft hij het nodig, soms niet. Maar er is altijd zekerheid op de achtergrond. Langzaam maar zeker neemt de begeleiding taken van ons over, zoals administratie. We kunnen nu weer eens aan onszelf denken.”

 

Om privacyredenen zijn de namen in dit artikel gefingeerd.